*دلنوشته های من.*

بجای اینکه آرزو کنید کاش شخص دیگری بودید به آن چیزی که هستید افتخارکنید. هرگز نمیدانید چه کسی به شما مینگریسته درحالی که آرزویش این بوده که کاش جای شما باشد...

بعد یه مدتی زندگی برات بی معنی میشه بعد یه مدتی گوشیتم یادت میره بعد از یه مدتی جای خالیش تو زندگیت دیوونت میکنه بعد از یه مدتی انقد افسرده میشی که حال و حوصله ی خودتم نداری بعد از یه مدتی با یاد و خاطراتش فقط زنده ای بعد از یه مدتی شبا تا صبح اصلا حواست نیس که بیداری و چشمات خیسه بعد از یه مدتی یادت میره که هنزفری الان خیلی وقته تو گوشته بعد از یه مدتی دیگه اون دیوونه بازیا و شیطنتای همیشگیتو نداری بعد از یه مدتی زندگی برات بی هدفه بعد از یه مدتی دیگه نمیخندی..چیزی نمیگی..تو خودتی بعد از یه مدتی دیگه اون آدم سابق نیستی ...

ایــن است زندگــیِ مَـــن... ایــن دِلنوشــته مَــن است. مَـــن یعنـــی خودِ مـــن...!! شَــب هــآیَـــم عَجیــب دَرد میکُنــد..! حتــی دردهــآیــم هَــم درد میکُنـــد..! ایــن روزهــآ از جنــسِ دردمـ... علاجــی نیســت... بــآکــی نیســـت.. پُــر دردی هَــم عــآلمـــی دآرد.. " درد " خودش درد ندارد... ایــن بــی هَمــدم بودن اســت کِ درد را بِ رُخ آدم میکِشَــد... سَــرم درد میکُنــد از این همــه سَــردرگُمـــی... از این همــه سَــرگــرمــی هــآی پــوچ... چِشــمــآنَـــم سوز دارد... لبهــآیَـــم لَبخَـــند:اا ...